
مروری بر مکانیسمهای زمینهساز عوارض در مدیریت نارسایی مزمن کلیوی
نارسایی مزمن کلیوی (CRF) شایعترین مشکل بهداشت عمومی در سراسر جهان در میان جمعیت سالمندان است. علت اصلی نارسایی مزمن کلیوی، آسیب کلیه است. بر اساس سرعت…
مشاهده جزئیات© ۲۰۲۶ عصر سلامت

بیماری مزمن کلیه (CKD) یک بار سلامتی عمده است که تقریباً از هر ده بزرگسال در سراسر جهان یک نفر را تحت تأثیر قرار میدهد. حتی با بهبود درمانها، بسیاری از بیماران همچنان با از دست رفتن تدریجی عملکرد کلیه مواجه میشوند که منجر به نیاز به دیالیز یا پیوند میشود. مدتهاست که استرس اکسیداتیو و اختلال عملکرد میتوکندریایی عامل مؤثر بر بیماری مزمن کلیه در نظر گرفته میشوند، اما شواهد مستقیمی که این فرآیندها را به توسعه بیماری مرتبط کنند، محدود بوده است.
تیوردوکسین (Trx)، یک پروتئین اکسیدوردوکتاز کوچک و بهشدت محافظتشده، برای مقابله با استرس اکسیداتیو و تنظیم تعادل ردوکس سلولی ضروری است. بیان غیرطبیعی Trx با انواع بیماریها از جمله سرطان و اختلالات خودایمنی مرتبط است. در حالی که استرس اکسیداتیو نقش مرکزی در پاتوژنز بیماری مزمن کلیه دارد، نقش کمبود مزمن Trx در شروع بیماری کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است.
برای رفع این خلاء پژوهشی، یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی پروفسور ایوری کی. اوموری از دانشگاه اوکایاما تلاش کرد تا نقش کمبود Trx را در توسعه بیماری پیشرونده کلیه از طریق القای اختلال عملکرد میتوکندریایی با واسطه استرس اکسیداتیو و مرگ سلولی تنظیمشده در موشهای جهشیافته Trx بررسی کند. دکتر مامورو اوچیدا و پروفسور هاروهیتو اوچیدا از دانشگاه اوکایاما، به همراه پروفسور توموجی ماشیمو از دانشگاه توکیو، در این کار پژوهشی با پروفسور اوموری همکاری کردند. یافتههای این مطالعه در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ بهصورت آنلاین در مجله Translational Research منتشر شد.
پروفسور اوموری توضیح داد: «در حالی که موش جهشیافته Txn1-F54L در ابتدا برای تحقیقات مرتبط با سیستم عصبی توسعه یافته بود، ما متعاقباً کشف کردیم که حضور جهش ژن Txn1 نیز به توسعه بیماری مزمن کلیه منجر میشود. از آنجا که Txn1 پروتئین Trx را کد میکند، این جهش فعالیت Trx را به حدود یکسوم سطح طبیعی کاهش داد. این امر فرصت بینظیری را برای بررسی اثرات بلندمدت کمبود مداوم آنتیاکسیدان فراهم کرد.»

کلیه مصنوعی: سفری در طول زمان
تصور کنید ماشینی که میتواند کار یک اندام حیاتی را انجام دهد، سموم را تصفیه کند و زمانی که بدن فرد دیگر قادر به مدیریت آن نیست، او را زنده نگه دارد. امروزه، دیالیز یک روش پزشکی معمول است که به صدها هزار نفر در سراسر جهان کمک میکند، اما رسیدن به این نقطه دههها اراده سرسختانه، علم درخشان و چند وسیله خانگی بداهه را به همراه داشت. در اینجا داستان این است که چگونه نیاز شدید به یک راهحل به یکی از بزرگترین پیشرفتهای پزشکی مدرن تبدیل شد.

آغازهای آیندهنگر (۱۹۱۳) مدتها قبل از اینکه ماشینها خون انسان را پاکسازی کنند، دانشمندان میدانستند چه کاری باید انجام شود؛ آنها فقط نمیدانستند چگونه آن را با خیال راحت انجام دهند. در سال ۱۹۱۳، سه محقق در دانشگاه جانز هاپکینز - جان آبل، لئونارد رونتری و برنارد ترنر - اولین دستگاه ابتدایی را ساختند که برای تصفیه خون در خارج از بدن طراحی شده بود. آنها از آزمایشهای حیوانی و مادهای به نام هیرودین (استخراج شده از زالو) استفاده کردند تا از لخته شدن خون هنگام عبور از لولههای ساخته شده از غشاهای حیوانی جلوگیری کنند. در حالی که ماشین آنها برای استفاده انسانی آماده نبود، یک مفهوم پیشگامانه را اثبات کرد: گردش خون خارج از بدن (پاکسازی خون در خارج از بدن) امکانپذیر بود.

قهرمان اشغال: ویلم کلف (۱۹۴۳) نقطه عطف واقعی در تاریخ دیالیز در جریان جنگ جهانی دوم در هلند رخ داد. دکتر ویلم کلف، پزشک جوانی که در یک شهر تحت اشغال نازیها کار میکرد، با درماندگی تماشا کرد که بیماران مبتلا به نارسایی کلیه به دلیل عدم وجود درمان جان خود را از دست میدادند. کلف با عزم راسخ برای نجات آنها، ساخت اولین ماشین دیالیز در حال کار جهان را به طور مخفیانه آغاز کرد. با کمیاب بودن منابع در دوران جنگ، او مجبور شد خلاقیت به خرج دهد. او استفاده کرد از:
قوطیهای آبمیوه برای تشکیل یک درام چرخان. مکانیزم ماشین لباسشویی برای تامین انرژی آن. پوشش سوسیس (سلوفان) خریداری شده از یک قصابی محلی به عنوان غشای نیمهتراوا برای تصفیه خون. یک پمپ آب نجات یافته از یک هواپیمای بمبافکن سرنگون شده فورد. علیرغم شانسهای باورنکردنی و بسیاری از شکستهای اولیه، ماشین کلف با موفقیت جان یک بیمار را برای اولین بار در سال ۱۹۴۵ نجات داد. اختراع او ثابت کرد که یک کلیه مصنوعی در واقع میتواند کار کند.

xdchfcvjhgcvjvjhkmhbmgyk yguy ftuydytd tyd jydjy